Takie rozwiązanie jest wygodne dla osób, które na początku chcą przede wszystkim chronić taras przed deszczem, ale nie wykluczają stworzenia w przyszłości bardziej osłoniętej przestrzeni. Pozwala też rozłożyć inwestycję w czasie i sprawdzić podczas codziennego użytkowania, z której strony najbardziej przeszkadza wiatr lub zacinający deszcz.
Czy każde zadaszenie można później zabudować?
Nie każde zadaszenie będzie równie łatwe do późniejszej rozbudowy. Duże znaczenie ma konstrukcja nośna, rozstaw słupów, wysokość przejścia oraz sposób połączenia dachu z elewacją i podłożem. Jeżeli podczas pierwszego etapu nie przewidziano miejsca na prowadnice czy dodatkowe elementy mocujące, późniejsze wykonanie zabudowy może wymagać zmian.
Dlatego już przy zamawianiu samego dachu dobrze powiedzieć wykonawcy, że w przyszłości planowane są przesuwne szyby albo stałe ściany boczne. Nie trzeba od razu decydować o wszystkich szczegółach, ale konstrukcja powinna pozostawiać możliwość wykonania kolejnego etapu.
Co można dodać do zadaszonego tarasu po kilku latach?
Jedną z możliwości są przesuwne szyby, które pozwalają zależnie od pogody otwierać lub osłaniać wybraną stronę tarasu. W ciepły, spokojny dzień panele można przesunąć, pozostawiając szerokie otwarcie na ogród. Podczas deszczu lub silniejszego wiatru można je zamknąć i stworzyć znacznie lepiej osłoniętą strefę wypoczynku.
Innym rozwiązaniem są ściany stałe, stosowane na przykład od strony szczególnie narażonej na wiatr. Nie zawsze trzeba więc zabudowywać cały taras. Czasem największą poprawę komfortu daje osłonięcie tylko jednego boku, podczas gdy pozostałe pozostają otwarte.
System ramowy czy bezramowy – czym różnią się takie zabudowy?
W systemach bezramowych największą część powierzchni zajmuje szkło, a pionowe profile pomiędzy poszczególnymi panelami są ograniczone. Dzięki temu po zamknięciu tarasu widok na ogród pozostaje możliwie szeroki. Poszczególne szyby poruszają się po prowadnicach i można je przesuwać w zależności od potrzeb.
System ramowy wykorzystuje bardziej widoczne profile otaczające przeszklenia. Może być wybierany tam, gdzie inwestor oczekuje wyraźniej zaznaczonej konstrukcji lub innych parametrów całej zabudowy. Wybór pomiędzy systemami warto uzależnić od wyglądu domu, wymiarów otworów oraz sposobu, w jaki taras będzie użytkowany.
Czy boczne szyby zamienią taras w ogród zimowy?
Samo dodanie przesuwnych szyb do zadaszenia nie oznacza automatycznie powstania ogrzewanego pomieszczenia mieszkalnego. Taka zabudowa przede wszystkim ogranicza wpływ wiatru i opadów oraz pozwala korzystać z tarasu w większej liczbie dni w roku. Parametry cieplne zależą jednak od całej konstrukcji, zastosowanych szyb, dachu, połączeń oraz sposobu wykonania posadzki.
Jeżeli celem ma być pełnowartościowy ogród zimowy przeznaczony do użytkowania również w chłodniejszych miesiącach, wymagania należy określić już na początku projektu. Inaczej można zaplanować taras, który ma być jedynie osłonięty przed pogodą, a inaczej przestrzeń o znacznie większych wymaganiach dotyczących izolacji.
Dlaczego etapowanie inwestycji warto zaplanować od początku?
Największą zaletą wcześniejszego planowania jest możliwość zachowania spójności całej konstrukcji. Rozstaw słupów można dopasować do przyszłych przeszkleń, a kolor i rodzaj profili dobrać tak, aby kolejne elementy nie wyglądały jak przypadkowy dodatek wykonany kilka lat później.
Warto też pomyśleć o sposobie odprowadzania wody, miejscu otwierania przeszklenia, poziomie posadzki i głównych ciągach komunikacyjnych. Jak informują specjaliści z https://aluboss.pl/, jeśli planowana jest późniejsza zabudowa, aluminiowe zadaszenie tarasu najlepiej od początku traktować jako bazę całego systemu, a nie niezależny dach, do którego w przyszłości będzie trzeba dopasowywać kolejne elementy.
Czy trzeba od razu zabudować wszystkie strony tarasu?
Nie. W praktyce często okazuje się, że jeden kierunek jest znacznie bardziej narażony na wiatr i deszcz niż pozostałe. W pierwszym sezonie użytkowania zadaszenia można zaobserwować, skąd najczęściej nawiewane są opady i która część tarasu wymaga dodatkowej ochrony.
Możliwe jest więc stopniowe tworzenie coraz bardziej osłoniętej przestrzeni. Najpierw powstaje dach, później jedna ściana lub system szyb od najbardziej wystawionej strony, a kolejne elementy dodawane są wtedy, gdy rzeczywiście są potrzebne. Takie podejście pozwala uniknąć zabudowywania tarasu bardziej, niż wymaga tego sposób jego użytkowania.
Kiedy warto zdecydować się na inwestycję etapami?
Etapowanie ma sens, gdy właściciel chce rozłożyć wydatki, nie jest jeszcze pewien, jak mocno powinien osłonić taras albo planuje w przyszłości zmienić sposób korzystania z tej przestrzeni. Pierwszy sezon pod samym zadaszeniem może dostarczyć wielu praktycznych informacji – pokazuje, gdzie pojawia się wiatr, jak zachowuje się taras podczas deszczu i czy potrzebne jest dodatkowe zabezpieczenie boków.
Najważniejsze, aby możliwość rozbudowy nie pojawiła się dopiero po wykonaniu konstrukcji. Jeżeli jest przewidywana wcześniej, kolejne etapy można znacznie łatwiej dopasować do istniejącego dachu. W efekcie taras może rozwijać się wraz z potrzebami domowników, bez konieczności rozpoczynania każdej kolejnej zmiany od przebudowy wcześniejszych elementów.